W upraszczającym świetle

Tak więc nie zapalaj się do bezużytecznej aktywności wewnętrznej. Unikaj wszystkiego, co sprawia w twoim życiu niepotrzebne komplikacje. Żyj w największym, na jaki cię stać, spokoju, ciszy i odpoczynku, nie zbaczaj ze swojej drogi, aby podjąć się trudów i obowiązków bez względu na to, jak wiele chwały mogą one przynieść Bogu. Wykonuj przyznane ci zadanie najdokładniej, jak tylko możesz, z bezinteresowną miłością oraz wielkim pokojem, aby okazać swe pragnienie zadowolenia Boga. Miłuj Go i służ Mu w pełni pokoju, a we wszystkich swych pracach zachowuj pamięć o Nim. To, co robisz, wykonuj w ciszy i bez zamętu. Na ile jest to możliwe, szukaj samotności; zamieszkaj w ciszy swej duszy i wypoczywaj tam w prostym i upraszczającym świetle, którym napełnia cię Bóg.

                                                                                                                           Thomas Merton

Nic nie mają, a posiadają wszystko

Jakby smutni, lecz zawsze radośni, jakby ubodzy, a jednak wzbogacający wielu, jako ci, którzy nic nie mają, a posiadają wszystko. (2 Kor 6,10)

Jedno proste zdanie zawierające cudowne paradoksy. Motto chrześcijańskiego życia. Żyć w ubóstwie, które innych wzbogaca. Nie mieć nic, a przez to nic wejść w posiadanie wszystkiego... 

"Bóg mój i wszystko moje" - to zawołanie św. Franciszka jest dla nas nieustannym wezwaniem do radykalnego życia Ewangelią w ubóstwie i radości.

Z Tomasza a Kempis (?):
Oto Bóg mój: moje Wszystko. Czy mógłbym chcieć czegoś więcej? Czy mógłbym pragnąć większego szczęścia?
Słowo jest słodkie i pyszne. Ale tylko dla tego, kto je pokochał ponad wszystko, cokolwiek mógłby znaleźć na świecie.
Bóg mój - wszystko moje.
Mądremu wystarczy, że powie mu się coś raz. Kochający zaś uwielbia powtarzania.